سرگیجه های خطرناک کدامند؟ 12 علامت نیاز به اورژانس در سرگیجه

سرگیجه های خطرناک کدامند؟ 12 علامت نیاز به اورژانس در سرگیجه


امتیاز به مقاله post

سرگیجه های خطرناک کدام سرگیجه ها هستند؟ سرگیجه یک اصطلاح عمومی و بیانگر مجموعه است  که شامل علائم مختلفی است که احساس انسان از فضای اطراف خود را  مختل می کند.

سرگیجه دومین شکایت شایع در مراجعات اورژانس سرپایی است و 25٪ از مراجعه کنندگان سرپایی مغز و اعصاب و 13٪ از مشاوره های مغز و اعصاب بخش اورژانس  را تشکیل می دهد.

در حالیکه سرگیجه احساس بسیار بدی را ایجاد می کند که فرد را وادار می کند به بدترین بیماری ها فکر کند اما همه انواع سرگیجه ها خطرناک نیستند. در ادامه ما به توضیح انواع سرگیجه های خطرناک میپردازیم .

عوامل ایجاد سرگیجه کدامند

علت سرگیجه و عدم تعادل موارد مختلفی است. سیستم تعادل به کمک سه ارگان گوش ها ،چشم ها و حس عمقی با ارسال سیگنالهای تعادلی به مغز تعادل بدن را حفظ می کنند. جالب است بدانید ارگان های تعادلی در گوش نقش بسیار مهمی در حفظ تعادل دارند و اکثر سرگیجه ها ناشی از بیماری های گوش داخلی هستند.

سرگیجه مرکزی و سرگیجه محیطی

تعداد کمی از سرگیجه ها ممکن است ناشی از عدم توانایی سیستم های سنترال ( مغزی ) به دلیل بیماری ها در حفظ تعادل باشند که این سرگیجه ها جزو دسته سرگیجه های خطرناک هستند.به این سرگیجه ها سرگیجه های مرکزی گفته می شود که معمولا نشان دهنده وجود بیماری های جدی مانند سکته، تومور مغزی و M.S است.
علائم سرگیجه های مرکزی معمولا کم کم بروز پیدا می کنند و اصولا ملایم ولی پایدار هستند و شامل عدم توانایی حفظ هماهنگی بین دست و پا و عدم ثبات در راه رفتن است.
 در مقابل اصطلاح سرگیجه مرکزی ، سرگیجه محیطی قرار دارد که منظور از آن وجود اختلال در سیستم های حفظ کننده تعادل در بخش غیر مرکزی (غیر مغزی) مانند گوش ها ، چشم ها و سیستم عمقی است .
در حالی که دلایل محیطی سرگیجه (به عنوان مثال، سرگیجه خوش خیم وضعیتی حمله ای، نوریت وستیبولار) شایع تر از سرگیجه های ناشی از سیستم مرکزی می باشند، اغلب بیمارانی که از سرگیجه شکایت دارند ابتدا به متخصص مغز و اعصاب مراجعه می کنند.

با توجه سرگیجه های ناشی از بیماری های مغز و اعصاب سرگیجه های خطرناک هستند که می بایست به سرعت مورد بررسی قرار گیرند .

سرگیجه های خطرناک

سرگیجه هایی خطرناک کدامند؟

سرگیجه های خطرناک که به سرگیجه های مرکزی نیز معروف هستند ، معمولا ناشی از وجود مشکلی در مغز ، معمولا ساقه مغز و یا مخچه هستند. در ادامه توضیح می دهیم که چه بیماریهای مغز و اعصابی باعث ایجاد سرگیجه می شوند:

  • بیماری های عروق خونی
  • داروهای خاص مانند ضد تشنج ها، آسپرین و الکل
  • M.S
  • صرع (در موارد نادر)
  • سکته
  • تومورها (تومورهای سرطانی یا غیر سرطانی)
  • میگرن دهلیزی

علائم سرگیجه های خطرناک

سرگیجه های ناشی از بیماری های خطرناک علائمی دارند که با سرگیجه های گوشی و سایر سرگیجه های غیرخطرناک متفاوت هستند .در حالت کلی سرگیجه مرکزی که سرگیجه های خطرناک هستند، همراه با علائم عصبی دیگری رخ می دهند که در اصطلاح با 5D توصیف می شوند

  • Dizziness ورتیگو
  • Diplopia دوبینی
  • Dysarthria ناتوانی در تلفظ
  • Dysphagia  مشکل در بلع
  • Dysmetria اختلال در کنترل حرکتی دریچه‌های مخچه‌ای

علائم سرگیجه های خطرناک

سایر علائم شامل مشکلات حسی و حرکتی در اندام‌های بدن و از دست دادن هوشیاری نیز نشانه‌هایی هستند که ممکن است نشان دهنده وجود علت مرکزی برای سرگیجه باشند.

مقاله خواندنی  سرگیجه ناگهانی - 10 درمان فوری سرگیجه ناگهانی

در صورتی که گیجی منگی جدید و شدید و یا سرگیجه چرخشی با علائم زیر را تجربه کردید جزو دسته سرگیجه های خطرناک طبقه بندی می شوند که باید هرچه سریعتر به اورژانس مراجعه کنید

  • سردرد شدید و ناگهانی
  • درد قفسه سینه
  • مشکل در نفس کشیدن
  • بی حسی یا فلج دست و پا
  • غش
  • دید دوتایی
  • افزایش ضربان قلب یا ضربان قلب نامنظم
  • گفتار گنگ و نامفهوم
  • تلوتلو خردن یا مشکل در راه رفتن
  • استفراغ مداوم
  • صرع
  • تغییر ناگهانی در شنوایی
  • بی حسی یا ضعف صورت

بیماری های مغزی علت سرگیجه خطرناک

سرگیجه های خطرناک نشان دهنده کدام بیماری ها هستند؟

در ادامه توضیحات کاملی در مورد اینکه سرگیجه ها ی خطرناک نشاندهنده وجود چه بیماری هایی ممکن است باشند آورده شده است

سرگیجه می تواند به علت سکته مغزی باشد

یک نوع از سرگیجه های خطرناک سرگیجه ناشی از سکته مغزی است . در واقع در این حالت سرگیجه نشاندهنده رخداد سکته مغزی در فرد است که باید بلافاصله به اورژانس مراجعه کند.

اگر علائم سرگیجه و عدم تعادل که شامل یک حالت حاد مبهم سرگیجه به طور معمول سرگیجه یا عدم تعادل قابل توجه همراه با حالت تهوع، استفراغ، بی ثباتی راه رفتن، حرکات پرشی چشم و عدم تحمل حرکت سر که به طور معمول حداقل 24 ساعت ادامه دارد با سایر علائم مرکزی (به عنوان مثال، فلج ، فلج حرکتی چشم) همراه باشد، می تواند نشان دهنده سکته مغزی باشد.

درست است که دلایل محیطی (به عنوان مثال، نوریت دهلیزی) در ایجاد سرگیجه های حاد شیوع بیشتری دارد،اما علل مرکزی نیز کم نیستند و در صورتی که تشخیص داده نشوند بسیار خطرناک هستند (به خصوص اگر ناشی از ایسکمی مهره ای-قائده ای باشد). از تقریباً 800،000 سکته مغزی سالانه در ایالات متحده ، 18٪ در حفره خلفی قرار دارند و تا 70٪ با سرگیجه همراهند.

از آنجا که متخصصین اورژانس معمولاً نمی توانند بیماران مبتلا به سرگیجه را به طور کامل ارزیابی کنند، مسئولیت تشخیص صحیح و درمان بیماران مبتلا به این علائم اغلب به متخصص مغز و اعصاب داده می شود. بنابراین برای متخصصان مغز و اعصاب مهم است که علل محیطی (که می توانند مرخص شوند) را از موارد مرکزی (که نیاز به ارزیابی دقیقتر بستری دارند) تشخیص دهند.

برای تشخیص علت سرگیجه در این موارد متخصص مغز و اعصاب ارزیابی هایی را توصیه می کند .یکی از این ارزیابی ها تست سرگیجه VNG است.که در مراکز شنوایی و تعادل انجام می شود.

سرگیجه های خطرناک

تومورها می توانند سرگیجه ایجاد کنند

معمولا سرگیجه به تنهایی علامت وجود تومور مغزی نیست و بیشتر سرگیجه ها ناشی از بیماری های گوش داخلی هستند. گاهی اوقات کم خونی،بیماریهای قلبی، مشکلات گردنی، حتی اضطراب و افسردگی نیز می توانند باعث ایجاد سرگیجه شوند.

در حالیکه سرگیجه معمولا علامت مستقیم وود تومور نیست اما بعضی از انواع تومورها می توانند باعث تحریک سردرد، حالت تهوع و استفراغ شوند و احساس مشابه سنگینی سر و نه سرگیجه واقعی چرخشی ، ایجاد کنند. به ندرت تومورهایی که در مخچه رشد می کنند می توانند سرگیجه چرخشی ایجاد کنند که خود را با مشکلات عدم تعادل و چرخش محیط اطراف فرد نشان می دهند.. مخچه مسئول حفظ تعادل و کنترل حرکات در مغز است.

میگرن دهلیزی 

تقریباً 10٪ بزرگسالانی که به کلینیک های تخصصی سرگیجه مراجعه می کنند میگرن دهلیزی دارند. تقریباً 35٪ از بیماران تحت عمل عصبی-اتولوژیک میگرن دهلیزی دارند.

مقاله خواندنی  4 علت تکان خوردن مایع گوش و جا انداختن مایع گوش

نام های زیادی برای توصیف این بیماری استفاده شده است از جمله میگرن سرگیجه ای، سرگیجه میگرنی، گیجی مرتبط با میگرن و سرگیجه مرتبط با میگرن. اصطلاح میگرن دهلیزی ترجیح داده می شود زیرا بیماران ممکن است طیف گسترده ای از علائم دهلیزی را تجربه کنند  و نه فقط سرگیجه.

دوره های خود به خودی علائم دهلیزی که از چند ثانیه تا چند هفته طول می کشد (اما معمولاً مدت زمان آن از چند دقیقه تا 72 ساعت است) اغلب با ویژگی های میگرنی (فوتوفوبیا، فونوفوبیا، سردرد میگرنی معمولی و / یا هاله دید) همراه است. بعضی از بیماران سرگیجه وضعیتی دارند. برخلاف سرگیجه وضعیتی خوش خیم حمله ای که باعث ایجاد سرگیجه در خواب می شود (BPPV)، سرگیجه وضعیتی مربوط به میگرن دهلیزی اغلب تا زمانی که موقعیت آزاردهنده حفظ شود ادامه دارد و خستگی پذیر نیست. در واقع سرگیجه های ناشی از میگرن دهلیزی با تکرار پوزیشن ایجاد کننده سرگیجه برطرف نمی شوند.

در سال 2012، معیارهای تشخیصی میگرن دهلیزی برای کمک به تشخیص میگرن دهلیزی منتشر شد. اساساً، بیماران حداقل 5 دوره از علائم دهلیزی با شدت حداقل متوسط (یعنی کافی برای مختل کردن فعالیتهای روزانه) را تجربه کرده اند، هر دوره بین 5 دقیقه تا 72 ساعت طول می کشد، بیشتر حملات ها با تظاهرات میگرنی (فوتوفوبیا، فونوفوبیا، سردرد یا هاله دید) همراه است.

هنگام ارزیابی بیمار مشکوک به میگرن دهلیزی، رد سایر دلایل سرگیجه مهم است. تشخیص افتراقی بیماران سرگیجه میگرنی با بیماری منیر لازم است، خصوصاً اگر دوره های میگرن دهلیزی با وزوز گوش، کم شنوایی یا فشار گوش همراه باشد. وجود کم شنوایی فرکانس پایین باعث تشخیص بیماری منیر می شود. گروهی از علائم ساقه مغز (به عنوان مثال ، دوبینی ،مشکل تکلم) همراه با شکایات دهلیزی، بیانگر میگرن جمجمه ای است.

سرگیجه میگرنی

 

M.S

سرگیجه و عدم در بیماران مبتلا به M.S  ممکن است به دلیل آسیب به عصب رخ دهد. آسیب به عصبی که سیگنالهای تعادلی را دریافت می کند می تواند باعث ایجاد سرگیجه شود. ممکن است در بیماران مبتلا به M.S مانند سایر افراد سرگیجه های گوشی نیز وجود داشته باشد که هیچ ارتباطی به M.S ندارد.

پلاک های مولتیپل اسکلروزیس که ساختارهای دهلیزی مرکزی را تحت تأثیر قرار می دهند، ممکن است باعث بروز دوره های مکرر علائم دهلیزی(سرگیجه)شود. تفاوت سرگیجه های میگرنی با سرگیجه های ناشی از MS اینست که این حملات با علائم میگرنی یاعلایم شنوایی همراه نیستند و در تصویربرداری MRI  پلاک های دمیلینه شده قابل مشاهده است.

بیماری چیاری نوع 1

ناهنجاری چیاری نوع I شایعترین ناهنجاری چیاری است. این ناهنجاری به معنای پایین آمدن لب های مخچه حداقل 5 میلی متر از سوراخ مگنوم است. علائم به طور معمول در دهه دوم یا سوم زندگی به تدریج ظاهر می شوند. بیماران معمولاً درد پس سری و گردن را که ناشی از فعالیت بدنی یا مانورهایی است که باعث افزایش فشار داخل جمجمه می شوند، توصیف می کنند.

علائم شنوایی دهلیزی نیز در این شرایط شایع است. این موارد شامل عدم تعادل، سرگیجه ، نیستاگموس (افقی و پایین زن شایعترین حالت می باشند)، کاهش شنوایی و وزوز گوش می باشند. پری گوش و حتی حملات افتادن نیز مشاهده شده است و باعث ایجاد شباهت هایی با بیماری منییر می شود. بیماران ممکن است دارای نوروپاتی تحتانی جمجمه و درگیری اندام فوقانی باشند.

مقاله خواندنی  سرگیجه و سردرد - میگرن گوشی نوع شایع میگرن

ناهنجاری های چیاری دارای علامت باید برای ارزیابی جراحی عصبی و رفع فشار حفره خلفی ارجاع شود. با این حال، توجه به این نکته مهم است که ناهنجاری های Chiari نوع I ممکن است بدون علامت باشند و به طور اتفاقی هنگامی که بیمار تحت MRI قرار می گیرد، به دلیل سرگیجه ناشی از علل متفاوت، کشف شوند. برای تعیین اینکه آیا ناهنجاری چیاری واقعاً علامت دار است یا اینکه علت دیگری ممکن است مسئول سرگیجه بیمار باشد، شرح حال دقیق ضروری است.

سرگیجه علامت ضربه مغزی است

در ایالات متحده ، 44 میلیون کودک و 170 میلیون بزرگسال در فعالیت ورزشی شرکت می کنند  و تقریباً 3.8 میلیون ضربه مغزی مربوط به ورزش سالانه وجود دارد. ضربه مغزی، خفیف ترین شکل آسیب مغزی است. یک اختلال عملکردی گذرا است که در اثر ضربه مستقیم، افزایش شتاب- کاهش شتاب سر سریع، یا نیروهای انفجاری ایجاد می شود. گزارش شده است که سندرم پس از ضربه مغزی در 30٪ تا 80٪ افراد مبتلا به ضربه مغزی رخ می دهد.

در ضربه مغزی سردرد و سرگیجه علائم بسیار شایع هستند. علائم دیگر شامل حساسیت به نور و صدا، حالت تهوع ، وزوز گوش، اختلال عملکرد شناختی، مشکلات تمرکز بینایی، تغییرات خواب، افسردگی ،اضطراب و تحریک پذیری است.

گیجی ممکن است به دلیل آسیب های مستقیم CNS ناشی از تروما (ایجاد آسیب آکسون و سایر آسیب های ریزساختاری)، میگرن دهلیزی و اختلالات عصبی-روانپزشکی (به عنوان مثال اضطراب، افسردگی و سندرم پس از ضربه مغزی) باشد. اما سایر آسیب های پس از سانحه به دستگاه دهلیزی محیطی (به عنوان مثال فیسچول پری لنفاتیک، آسیب اوتولیتی، ضربه مغزی لابیرنتی) به ندرت دیده می شوند. شرح حال و معاینه دقیق، هنگام ارزیابی سرگیجه بسیار مهم است زیرا درمان نیاز به توجه به علت اصلی دارد.

اختلالات نورودژنراتیو می توانند خود را با سرگیجه نشان دهند

سرگیجه می تواند علامت بسیاری از اختلالات نورودژنراتیو باشد.یکی از این بیماریها پارکینسون است. در هنگام بیان علایم ، بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون ممکن است راه رفتن همراه تلوتلو یا عجولانه را “گیجی” یا “عدم تعادل” توصیف کنند.

داروهایی مانند لوودوپا یا آگونیست های دوپامین (به عنوان مثال پرامیپکسول و روپینورول) ممکن است باعث افت فشار خون ارتواستاتیک و از این رو باعث ایجاد سرگیجه قبل از سنکوپ شوند.

اختلالات همراه پارکینسون اغلب علائم زیادی ایجاد می کند که به عنوان “سرگیجه” شناخته می شود.

آتاکسی های نخاعی مخچه ای گروهی از اختلالات دژنراتیو ارثی هستند که با آتاکسی مخچه ای تدریجی و پیشرونده مشخص می شوند که گاهی اوقات بسته به نوع آنها با نقایص عصبی دیگر نیز همراه است. در اوایل بیماری، بیماران مبتلا به آتاکسی های نخاعی مخچه ای ممکن است برای ارزیابی آتاکسی یا اسیلوپسی (لغزش بینایی) به متخصصان اعصاب مراجعه کنند.

علت های سرگیجه خطرناک

نتیجه

سرگیجه ناشی از اختلالات مرکزی کم نیستند و برخی از آن ها جزو سرگیجه های خطرناک محسوب می شوند. شایع ترین علت سرگیجه  مرکزی  میگرن دهلیزی است. یک شرح حال دقیق و معاینه دقیق نورولوژیک متمرکز بر سیستم دهلیزی، تقریباً همیشه سرنخ هایی را در مورد علت اصلی سرگیجه نشان می دهد.

 

 

برای ارزیابی سرگیجه و انجام تست سرگیجه  VNG  و ECOG به مرکز شنوایی و تعادل آوای امید مراجعه کنید

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *