سرگیجه - تشخیص و درمان

مرکز سرگیجه آوای امید

در مرکز سرگیجه و تعادل آوای امید تلاش می شود تا دقیق ترین ارزیابی ها  با استفاده از پیشرفته ترین تجهیزات  برای شناسایی علت سرگیجه انجام شود و با توجه به علت ایجاد سرگیجه بهترین درمان برای هر فرد در نظر گرفته شود. سرگیجه به علت های مختلف  و به صورت های مختلفی ممکن است بروز پیدا کند .سرگیجه های ایجاد شده با حرکت سر،سرگیجه در خواب سرگیجه های عصبی، سرگیجه ناگهانی و سرگیجه های حمله ای انواع مختلف سرگیجه هستند که فرد ممکن است آن را تجربه کند .

افزایش کیفیت زندگی مبتلایان به سرگیجه هدف اصلی متخصصین در این مرکز می باشد.

تست سرگیجه - تست تعادل

تست سرگیجه - ECOG

تست ECOG

این تست برای انداره گیری فشار مایع گوش داخلی که یکی از دلایل شایع ایجاد سرگیجه است به کار می رود.

تست سرگیجه - VNG

VNG

برای بررسی بخش های محیطی و مرکزی (ساقه مغز و مخچه) که کنترل کننده تعادل هستند به کار می رود.

تست سرگیجه - کالریک

کالریک

در این تست با تحریک گوش با هوای سرد و گرم پاسخ سیستم تعادلی اندازه گیری می شود.

تست سرگیجه - مانور تشخیصی

مانور تشخیصی

در این تست با ایجاد حرکات خاص در سر و گردن علت سرگیجه مشخص می شود.

سرگیجه چگونه حسی است؟

  • حس چرخش خود یا محیط اطراف
  • نوسان بدن
  • از دست دادن تعادل (که می‌تواند ایستادن یا راه رفتن را دشوار کند)
  • کشیده شدن بدن به یک سمت
  • احساس بیماری یا مریض بودن
  • حس گیجی
  • تهوع و استفراغ
  • حرکات غیرطبیعی چشم که نیستاگموس نامیده می‌شوند
  • سردرد
  • تعریق
  • وزوز و کم شنوایی

 آیا سرگیجه یک بیماری است؟

سرگیجه بیشتر از اینکه یک بیماری باشد، یک علامت است. احساس چرخش خود و یا محیط اطراف در حالیکه واقعا حرکتی وجود ندارد سرگیجه نامیده می شود. این احساس ممکن است بسیار خفیف بوده یا به حدی شدید باشد که حفظ تعادل و انجام کارهای روزمره برای فرد دشوار شود.

 حملات سرگیجه چگونه است؟

حملات سرگیجه ممکن است به طور ناگهانی ایجاد شده ( سرگیجه ناگهانی) و برای چند ثانیه طول بکشد، یا ممکن است بسیار طولانی‌تر باشند. اگر سرگیجه شدید داشته باشید علائم شما ممکن است ثابت باشد و چند روز تداوم داشته باشد و زندگی طبیعی را بسیار دشوار کند.

 

دلایل ایجاد سرگیجه چیست

علت سرگیجه- BPPV

سرگیجه وضعیتی خوش خیم(BPPV)

یکی از شایعترین دلایل ایجاد سرگیجه و عدم تعادل سرگیجه وضعیتی خوش خیم می باشد. این نوع سرگیجه با حرکت سر آغاز می شود . مثلا هنگام پهلو به پهلو شدن در خواب و یا زمانی که فرد می خواهد چیزی را از طبقات بالای کمد بردارد. تشخیص این بیماری با انجام تست تعادل امکان پذیر است.

علت سرگیجه-منیر

بیماری منیر

این بیماری به علت افزایش در فشار مایع گوش داخلی رخ می دهد. فرد مبتلا به منیر سرگیجه های شدید حمله ای را تجربه می کند که ممکن است همراه با شنیده شدن صدای غرش در گوش باشد. در این بیماری اولین سرگیجه معمولا بسیار شدید بوده و در ذهن فرد باقی می ماند.
تشخیص این بیماری با انجام ارزیابی های تعادل امکانپذیر است.

علت سرگیجه- لابیرنتیت

التهاب گوش داخلی
( لابیرنتیت)

یکی از دلایل ایجاد سرگیجه های حمله ای بسیار شدید التهاب عصب داخلی گوش است که موجب ایجاد بیماری به نام لابیرنتیت می شود.این بیماری با گیجی،حالت تهوع و کم شنوایی همراه است. این بیماری کاملا به صورت ناگهانی اتفاق می افتد.
تشخیص این بیماری با انجام ارزیابی های تعادل امکان پذیر است.

علت سرگیجه- بیماری قلبی عروقی

بیماریهای قلبی عروقی

گاهی اوقات افرادی که به بیماری های قلبی عروقی مبتلا هستند احساس سرگیجه و یا گیجی منگی را گزارش می کنند. این نوع از سرگیجه چرخشی نیستند و بیشتر به صورت احساس عدم تعادل و سبک سری و یا منگی خود را نشان می دهند. برای تشخیص سرگیجه ناشی از بیماری قلبی عروقی می بایست به پزشک مراجعه کنید.

سرگیجه چیست؟

سرگیجه اصطلاحی است که برای توصیف طیف وسیعی از احساسات مانند احساس ضعف، گیجی، عدم تعادل یا ناپایداری استفاده می‌شود. حالتی که باعث ایجاد حس کاذب چرخش فرد یا محیط اطراف او می‌شود، سرگیجه نام دارد.

سرگیجه یکی از رایج ترین دلایل مراجعه بزرگسالان به پزشک است. حملات مکرر سرگیجه یا سرگیجه مداوم می‌تواند به طور قابل توجهی بر زندگی شما تأثیر بگذارد اما سرگیجه، به ندرت نشانه ای از یک وضعیت تهدید کننده زندگی است.

درمان سرگیجه به علت و علائم شما بستگی دارد. درمآن‌ها معمولاً موثر هستند اما ممکن است مشکل عود کند.

 

علائم سرگیجه کدامند

افرادی که دچار سرگیجه می‌شوند ممکن است آن را به عنوان یکی از احساسات مختلف زیر توصیف کنند، مانند:

  • حس حرکتی یا چرخشی کاذب (سرگیجه)
  • سبکی سر یا احساس ضعف
  • عدم ثبات یا از دست دادن تعادل
  • احساس شناور بودن، شل شدن یا سنگینی سر

این احساسات ممکن است با راه رفتن، ایستادن یا حرکت دادن سر تحریک یا بدتر شوند. سرگیجه شما ممکن است با حالت تهوع همراه باشد یا آنقدر ناگهانی یا شدید باشد که در آن حالت نیاز به نشستن یا دراز کشیدن داشته باشید. این حالت ممکن است از چند ثانیه یا چند روز تداوم پیدا کند و ممکن است دوباره تکرار شود.

چه زمانی به پزشک مراجعه نماییم؟

به طور کلی در صورت بروز سرگیجه یا گیجی مکرر، ناگهانی، شدید، طولانی مدت یا بدون علت مشخص، به پزشک مراجعه کنید.

در صورت بروز سرگیجه شدید یا سرگیجه همراه با هر یک از موارد زیر، به مراقبت‌های پزشکی اورژانسی نیاز دارید:

  • سردرد ناگهانی و شدید
  • درد قفسه سینه
  • مشکل تنفس
  • بی حسی یا فلج دست یا پاها
  • غش کردن
  • دید دوتایی
  • ضربان قلب سریع یا نامنظم
  • گیجی یا تکلم گنگ و لکنت
  • بی ثباتی یا مشکل در راه رفتن
  • استفراغ مداوم
  • تشنج
  • تغییر ناگهانی در شنوایی
  • بی حسی یا ضعف صورت

 علت بروز سرگیجه:

علت سرگیجه موارد مختلفی است از جمله اختلال گوش داخلی، بیماری حرکت و اثرات دارویی. گاهی اوقات به دلیل یک بیماری زمینه ای مانند گردش خون ضعیف، عفونت یا آسیب و ضربه ایجاد می‌شود.

حالاتی که احساس سرگیجه در شما ایجاد می‌کنند و عوامل محرک شما، سرنخ‌هایی را برای تشخیص دلایل احتمالی ارائه می‌دهد. اینکه چه مدت سرگیجه طول می‌کشد و علائم دیگر شما نیز به تشخیص علت کمک می‌کند.

مشکلات گوش داخلی که منجر به سرگیجه می‌شوند 

حفظ تعادل شما به ترکیب ورودی  از قسمتهای مختلف سیستم حسی شما بستگی دارد. اینها شامل موارد زیر است:

  • چشم ها که به شما کمک می‌کند بدن خود و نحوه حرکت آن را در فضای اطراف تعیین کنید
  • اعصاب حسی، که پیام‌هایی را در مورد حرکات و وضعیت بدن به مغز شما ارسال می‌کنند
  • گوش داخلی که حسگرهایی را در خود جای داده است و به تشخیص جاذبه و حرکت عقب و جلو کمک می‌کند

سرگیجه، حس کاذبی است که اطراف شما در حال چرخش یا حرکت است. در زمان بروز اختلالات گوش داخلی، مغز شما سیگنال‌هایی از گوش داخلی دریافت می‌کند که با آنچه چشم و اعصاب حسی شما دریافت می‌کنند، سازگار نیست. سرگیجه چیزی است که هنگام تلاش مغز شما برای رفع سردرگمی به وجود می‌آید.

سرگیجه، حس کاذبی است که اطراف شما در حال چرخش یا حرکت است. در زمان بروز اختلالات گوش داخلی، مغز شما سیگنال‌هایی از گوش داخلی دریافت می‌کند که با آنچه چشم و اعصاب حسی شما دریافت می‌کنند، سازگار نیست. سرگیجه چیزی است که هنگام تلاش مغز شما برای رفع سردرگمی به وجود می‌آید.

  1. سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم (BPPV). این وضعیت باعث ایجاد حسی شدید و مختصر اما کاذب می‌شود که احساس چرخش یا حرکت دارید. این حملات سرگیجه در اثر تغییر سریع حرکت سر ایجاد می‌شوند مانند وقتی که در رختخواب می‌چرخید، می نشینید یا ضربه ای به سرتان وارد می‌شوید. BPPV شایعترین علت سرگیجه است.
  2. عفونت. عفونت ویروسی عصب دهلیزی که به آن نوریت دهلیزی گفته می‌شود، می‌تواند باعث سرگیجه شدید و ثابت شود. اگر دچار کاهش شنوایی ناگهانی نیز شده اید ممکن است به لابیرنتیت مبتلا شده باشید.
  3. بیماری منیر. این بیماری شامل تجمع بیش از حد مایعات در گوش داخلی شما است. این حالت با حملات ناگهانی سرگیجه که تا چندین ساعت ادامه دارند، مشخص می‌شود. همچنین ممکن است دچار نوسان شنوایی، زنگ زدن در گوش (وزوز) و احساس گرفتگی گوش شوید.
  4. میگرن. افرادی که میگرن را تجربه می‌کنند ممکن است دچار سرگیجه یا انواع دیگر گیجی شوند حتی در مواقعی که سردرد شدید ندارند. چنین حملات سرگیجه ای می‌تواند چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد و ممکن است با سردرد و همچنین حساسیت به نور و صدا همراه باشد.

سایر علت های ایجاد سرگیجه

اگر قلب شما خون کافی به مغز شما پمپاژ نکند، ممکن است احساس سرگیجه ، ضعف یا تعادل داشته باشید

شرایطی مانند کاردیومیوپاتی، حمله قلبی، آریتمی قلب و حمله ایسکمیک گذرا می‌تواند باعث سرگیجه شود و کاهش حجم خون ممکن است باعث جریان ناکافی خون در مغز یا گوش داخلی شما گردد.

سرگیجه می‌تواند از عوارض جانبی برخی از داروها باشد (مانند داروهای ضد تشنج، داروهای ضد افسردگی، آرام بخش‌ها و ضداضطراب. به ویژه اگر داروهای کاهش فشار خون شما باعث افت بیش از حد فشار خون گردند ممکن است احساس ضعف و سرگیجه بروز کند

برخی از اختلالات اضطرابی ممکن است باعث سبکی سر یا احساس کسلی شود که اغلب به عنوان سرگیجه شناخته می‌شود. این موارد شامل حملات پانیک و ترس از ترک خانه یا قرار گرفتن در فضاهای باز و بزرگ (آگرافوبیا) است.<br><br>

سایر علائم و نشانه‌هایی که در صورت کم خونی ممکن است همراه با سرگیجه ایجاد شود شامل خستگی، ضعف و رنگ پریدگی پوست است.<br><br>

این وضعیت به طور کلی در افراد دیابتی که از انسولین استفاده می‌کنند، رخ می‌دهد. سرگیجه (سبکی سر) ممکن است همراه با تعریق و اضطراب باشد.

علائم مسمومیت با مونوکسیدکربن اغلب “مانند آنفولانزا” توصیف می‌شود و شامل سردرد، سرگیجه، ضعف، ناراحتی معده، استفراغ، درد قفسه سینه و گیجی است.

 اگر در هوای گرم فعال هستید یا مایعات کافی نمی‌نوشید، ممکن است از گرم شدن بیش از حد (هایپرترمی) یا کم آبی بدن، سرگیجه داشته باشید. این امر به ویژه در صورت استفاده از داروهای قلبی خاص بیشتر است.

درمان سرگیجه

سرگیجه و گیجی از جمله شکایات رایج است که شیوع آن‌ها در تمام عمر حدود 30٪  است. سرگیجه و گیجی، علائم انواع اختلالاتی هستند که شامل سیستم های دهلیزی محیطی (سرگیجه اتولوژیک) و/ یا مرکزی (سرگیجه ناشی از مغز) می شود. در این حالت، ورودی نامتقارن به دستگاه دهلیزی مرکزی یا پردازش نامتقارن مرکزی ایجاد می‌شود. اگر این روند حاد باشد، سرگیجه، حالت تهوع و استفراغ ایجاد می‌شود. اگر مزمن تر باشد، سرگیجه و/ یا عدم تعادل ممکن است علائم آشکار باشند.

بسته به علت آن‌ها ، گزینه های درمان اختلالات دهلیزی ممکن است به صورت زیر خلاصه شوند:

  • درمان دارویی
  • مانورهای وضعیت دهی کانال برای درمان BPPV (مانورهای خاص با توجه به محل بقایای اتوکونیا؛ مانورهای ایپلی و سیمون نمونه های متداول برای جابجایی مجدد بقایای واقع در کانال نیم دایره خلفی است)
  • توانبخشی دهلیزی (به عنوان مثال تمریناتی برای تثبیت چشم و سر، تمرینات حس عمقی یا تمرینات عادت پذیری)
  • اقدامات روان درمانی (به ویژه در سرگیجه روانشناختی مهم است)
  • درمان های جراحی در ضایعات کمتر شایع مانند از گسیختگی مجرای نیمدایره، که در آن کمبود بخش استخوانی روی یک یا چند کانال نیم دایره وجود دارد و در برخی موارد تومورهای گوش (به عنوان مثال شوانومای دهلیزی)، برخی از داروها (یعنی جنتامایسین و دگزامتازون) ممکن است از طریق پرده گوش به عنوان یک روش ساده و تحت بی حسی موضعی تزریق شوند.
درمان دارویی
  • پیش نیازهای درمان دارویی

    قبل از تجویز دارو برای سرگیجه می بایست تشخیص علت دقیق سرگیجه با ارزیابی های تخصصی صورت گیرد . این ارزیابی ها شامل تست های شنوایی و تعادل می باشد که از آنها می توان به تست های مانند VNG، ECOG، مانور تشخیصی و VIHIT اشاره کرد.پیش نیازهای موفقیت دارویی در درمان سرگیجه و گیجی شامل: تشخیص صحیح، داروی صحیح، دوز مناسب و مدت زمان کافی.

    تشخیص صحیح به عنوان اولین قدم برای درمان موفقیت آمیز دارای اهمیت ویژه است زیرا سرگیجه و گیجی بیماری نیستند (اینها علائم هستند: همانطور که سردرد، حالت تهوع یا تب به شرایط خاص پاتولوژیک مربوط می‌شوند، سرگیجه و گیجی نیز چنین هستند). ثبت سابقه بالینی بیمار باید به دنبال روشن شدن این موارد باشد:

    • آیا سرگیجه یا گیجی وجود دارد؟ با سرگیجه بیمار احساس حرکت کاذب یا خطا خواهد داشت.
    • آیا علائم بیمار خود به خودی است یا تحریک می‌شود (به عنوان مثال با حرکت سر یا تغییر وضعیت)؟
    • چه مدت بیمار علائمی داشته است و چند وقت یکبار بروز می‌کند؟ علائم از چه زمانی شروع شد؟
    • آیا علائم همراهی وجود دارد یعنی علائم گوش یا علائم عصبی؟

    معاینه بالینی نیز برای تشخیص اجباری است و باید در هر بیمار انجام شود. ارزیابی حرکت چشم  که  به وسیله تست های VNG و ECOG در مرکز تعادل انجام می شود یکی از ابزارهای مهم در این زمینه است زیرا حرکات خاص چشم توسط شرایط خاص دهلیزی برانگیخته می‌شوند.

    نوع درمان با تشخیص بیمار تعیین می‌شود. استفاده از دارو برای درمان اختلالات دهلیزی ممکن است جهت درمان علت، کنترل علائم، تسریع در جبران مرکزی یا کاهش عارضه روانشناختی باشد که اغلب با یکدیگر همزمان هستند استفاده می شود.

    شش گروه عمده دارو وجود دارد که می‌تواند برای درمان سرگیجه و گیجی استفاده شود: داروهای ضد التهاب، ضد منیر، ضد میگرن. داروهای ضد افسردگی و ضد تشنج.

  • درمان توانبخشی 

مانورهای وضعیت دهی مجدد کانال

روش مانور درمانی می‌تواند به تسکین سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم (BPPV) کمک کند. این اختلال، وضعیتی است که در آن شما حملات مختصر، اما شدید سرگیجه و عدم تعادل دارید که هنگام حرکت دادن سرتان رخ می‌دهد. سرگیجه معمولاً ناشی از مشکلی در قسمت گوش داخلی است که مسئول تعادل است. BPPV زمانی اتفاق می‌افتد که ذرات ریز داخل کانال (اتوکنیا) در یک قسمت از گوش داخلی شما جدا شده و به داخل کانال های نیم دایره گوش داخلی می‌افتد.

این روش درمانی می‌تواند این ذرات را به بخشی از گوش شما منتقل کند که باعث سرگیجه نشود. این روش شامل چندین مانور ساده سر است. این کار در مطب پزشک انجام می‌شود. این روش معمولاً موثر است و سرگیجه را در حدود 80٪ بیماران پس از یك یا دو بار انجام این مانور، تسكین می‌دهد. اما ممکن است این مشکل تکرار شود.

 

چرا اینکار انجام میشود؟

روش وضعیت دهی کانال برای تسکین علائم BPPV انجام می‌شود. این روش ذرات ایجاد کننده علائم را از کانال های نیم دایره گوش داخلی شما که پر از مایع است، به منطقه ای منتقل می‌کند که مشکلی ایجاد نکنند. آن‌ها به یک منطقه باز و کوچک کیسه مانند منتقل می‌شوند که یکی دیگر از ساختارهای گوش شما را در خود جای داده است. پس از آن، این ذرات باعث سرگیجه نخواهند شد و به احتمال زیاد توسط مایعات بدن در گوش شما حل می‌شوند یا دوباره جذب می‌شوند.

 

خطرات

روش وضعیت دهی کانال دارای خطرات خاصی است از جمله:

  • در بیماران مبتلا به آسیب گردن یا کمر باید با احتیاط انجام شود و شاید نتوان آن را اجرا نمود
  • حرکت ذرات به مکانی ناخواسته که می‌تواند باعث تداوم سرگیجه شود
  • عوارض جانبی از جمله احساس تهوع، سرگیجه و سبکی سر

قبل از شروع عمل حتماً در مورد بیماری های پزشکی مانند گردن یا کمر یا آرتریت روماتوئید پیشرفته به پزشک خود بگویید. ممکن است لازم باشد انجام این عمل را به تأخیر بیندازید.

 

چگونه برای اینکار آماده شویم؟

هیچ آماده سازی خاصی برای این روش درمانی وجود ندارد. لباسی بپوشید که به شما امکان حرکت آزادانه در هر یک از مانورها را بدهد.

 

آنچه شما می توانید انتظار داشته باشید

در طول روش:

روش وضعیت دهی کانال شامل نگه داشتن چهار حالت است و هر کدام را برای حدود 30 ثانیه نگه میداریم یا اگر علائمی داشته باشید تا زمان رفع آن ها باید به آن حالت باقی بمانید. به طور کلی 30 ثانیه بعد از اینکه علائم شما متوقف شد، در هر وضعیت خواهید ماند. درمانگر در حین انجام این فرآیند، چشم های شما را از نظر حرکات غیرطبیعی رصد خواهد کرد. این روش ممکن است طی یک جلسه درمان سه یا چند بار تکرار شود.

روش وضعیت دهی کانال شامل این مراحل است:

  1. ابتدا از حالت نشسته به درازکش قرار میگیرید به نحوی که سر به سمت آسیب دیده و حدود 45 درجه چرخیده باشد. درمانگر به شما کمک می‌کند تا سرتان را با زاویه اندکی از لبه میز آویزان کنید.
  2. در حالی که سرتان هنوز از لبه میز آویزان است، از شما خواسته می‌شود که سر خود را به آرامی از سمت آسیب دیده حدود 90 درجه به سمت مقابل بچرخانید.
  3. سپس به پهلو بپیچید. هنگامی که به زمین نگاه میکنید، سر شما باید کمی زاویه داشته باشد.
  4. سرانجام، شما با احتیاط به حالت نشسته برگشته و سر خود را به سمت پایین نگه میدارید و به حالت مرکزی برمی گردید. پس از اتمام آن احتمالاً باید حدود 20 دقیقه بی حرکت بنشینید.

بعد از انجام مانور:

پس از انجام مراحل، دستورالعمل های درمانگر خود را دنبال کنید. او به شما یاد می‌دهد که چگونه این روش را خودتان یاد بگیرید تا در صورت لزوم این کار را در خانه انجام دهید. قبل از برطرف شدن علائم ممکن است لازم باشد این تمرینات را برای چندین روز انجام دهید.

 

نتایج

تقریباً 80٪ افرادی که تحت این عمل قرار می‌گیرند‌، تسکین می‌یابند. اما در صورت بازگشت علائم، درمانگر می‌تواند روش را تکرار کند. برای تسکین علائم ممکن است لازم باشد که این روش چندین بار تکرار شود. در صورت عدم بهبود علائم با درمانگر خود صحبت کنید.

 

تمرینات خانگی

 

آیا تمرینات بازآموزی تعادل می‌تواند به من کمک کند؟

“بازآموزی تعادل” درمانی است که می‌تواند بهبودی هر تغییری در عملکرد سیستم تعادل (از جمله تغییرات ناشی از سرگیجه مزمن) را تسریع کند. اما اگر سرگیجه مزمن دارید، باید تفاوت بین حملات سرگیجه (که تمرینات نمی‌تواند به شما کمک کند) و سرگیجه طولانی مدت و عدم تعادل (که تمرینات می توانند به شما کمک کنند) را درک کنید.

 

حمله سرگیجه

این یک احساس شدید چرخش است که به طور ناگهانی اتفاق می‌افتد، چندین ساعت طول می‌کشد و معمولاً باعث می‌شود حس بیمار بودن داشته باشید و نتوانید از جای خود بلند شوید، راه بروید یا رانندگی کنید. در سرگیجه مزمن، حملات سرگیجه به دلیل تغییر در گوش داخلی ایجاد می‌شود. این تمرینات نمی‌توانند از این حملات جلوگیری کنند (اما باعث این حملات نیز نمی‌شوند). اگر در حال حاضر به طور مداوم (هر شش هفته یا بیشتر) این نوع حملات را دارید، در حال حاضر این تمرینات نمی‌توانند به شما کمک کنند زیرا بهبودی حتی با انجام تمرینات حداقل شش هفته طول می‌کشد.

سرگیجه طولانی مدت و عدم تعادل

تغییراتی در گوش داخلی که باعث حمله سرگیجه می‌شوند منجر به تغییر در سیگنال های فرستاده شده توسط ارگان تعادل معیوب به مغز می‌شود. با گذشت زمان، مغز شما با این سیگنال‌های جدید سازگار می‌شود بنابراین سرگیجه کمتری پیدا می‌کنید. تمرینات بازآموزی تعادل می‌تواند این روند بهبودی را تسریع کند.

حملات سرگیجه معمولاً زیاد اتفاق نمی افتد (معمولاً ماهها یا حتی سالها بین حملات فاصله دارد) اگرچه گاهی اوقات دوره هایی وجود دارد که حملات به طور مکرر اتفاق می افتد. اما ممکن است دریابید که در بین حملات سرگیجه علائم طولانی مدت مانند گیجی، حالت تهوع، عدم ثبات، خستگی یا احساس “خماری” را دارید. این علائم غالباً هنگام فعالیت بدنی، خستگی، استرس یا مسافرت بدتر می‌شوند. این تمرینات به شما کمک می‌کند تا این علائم را در طی دوره بین حملات سرگیجه پاک کنید.

مطمئناً پس از رفع علائم طولانی مدت، ممکن است حمله سرگیجه دیگری داشته باشید. در این حالت، باید با استفاده از تمرینات تسریع در بهبودی، کار را از ابتدا شروع کنید. اما افراد مبتلا به سرگیجه مزمن که این تمرینات را امتحان کرده اند می‌گویند که اطمینان دارند که با استفاده از این تمرینات برای رفع علائم، می‌توانند حمله بعدی سرگیجه را با سرعت بیشتری پشت سر بگذارند.

 

سوالات متداول در مورد سرگیجه

 

چرا احساس سرگیجه، گیجی یا عدم ثبات می‌کنم؟

سیستم تعادل به سه حس مختلف متکی است. با استفاده از چشمان خود می توانید ببینید کجا هستید و به کجا می روید. با استفاده از حسگرهای موجود در بدن می توانید مکان و حرکت خود را احساس کنید. و اندام تعادل در گوش داخلی شما (که بعضی اوقات پزشکان از آن به عنوان اندام دهلیزی یا لابیرنت یاد می کنند) هر زمان که سر شما حرکت می‌کند، این حرکت را حس می‌کند.

مغز شما مانند یک کامپیوتر عمل می‌کند، با ترکیب سیگنال‌های این سه حس، تصویری پایداری از جهان به شما می دهد و حرکات سر، بدن و چشم را کنترل می‌کند. اگر هر بخشی از این سیستم تعادل اطلاعات غیرمعمول یا معیوب را ارائه دهد، ممکن است احساس سرگیجه، عدم تعادل یا بی ثباتی کنید.

 

چه عواملی باعث سرگیجه و عدم تعادل می‌شود؟

سیستم تعادل می‌تواند تحت تأثیر مشکلات مختلف پزشکی قرار گیرد بنابراین مهم است که به پزشک خود مراجعه کرده و بررسی کنید که کدام قسمت از سیستم تعادل به طور عادی کار نمی‌کند. اگر به نظر برسد که علائم شما توسط اندام تعادل شما ایجاد می‌شود، ممکن است پزشک به شما بگوید که سرگیجه یا عدم تعادل دهلیزی دارید. این حالت می‌تواند در اثر یک عفونت ویروسی خفیف یا عفونت گوش ایجاد شود یا گاهی اوقات فقط در اندام تعادل بروز کند. گاهی اوقات پزشک نمی‌تواند دلیل سرگیجه را کشف کند، اما بازآموزی تعادل می‌تواند به سرعت بهبودی کمک کند حتی وقتی علت سرگیجه مشخص نیست.

اگر سیستم تعادل شما به طور عادی کار نمی‌کند ممکن است هر زمان که حرکات سریع یا غیرمعمول انجام می‌دهید، مانند سر بلند کردن یا نگاه کردن به پشت سرتان، احساس گیجی داشته باشید. همچنین ممکن است هنگام جابجایی دچار سرگیجه شوید (به عنوان مثال در اتومبیل یا بالابر)، یا در موقعیتی هستید که چراغ های متحرک، اشیا یا افراد زیادی (مثلاً در ترافیک شلوغ) وجود دارند.

 

آیا سرگیجه غیرطبیعی است یا مضر؟

اگر سیستم تعادل شما به طور عادی کار نمی‌کند، بسیار نادر است که این امر به دلیل یک بیماری خطرناک پزشکی باشد. گرچه سرگیجه معمولاً نشانه یک بیماری خطرناک نیست اما بسیار ناخوشایند و ترسناک است و می‌تواند علائم دیگر مانند حالت تهوع، خستگی و مشکل در تمرکز ایجاد کند. غالباً افرادی که سرگیجه دارند از فعالیت بدنی و حرکات سریع خودداری می‌کنند و این امر می‌تواند منجر به سایر مشکلات سلامتی مانند سفتی گردن و سردرد و مشکلات جسمی مرتبط شود. به دلیل سرگیجه، گاهی اوقات افراد حتی از انجام فعالیت‌های حیاتی مانند کار، مسافرت یا بیرون رفتن به تنهایی اجتناب می‌کنند. شما باید با افزایش سن تعادل خوبی داشته باشید تا خطر سقوط و صدمه زدن به خود را کاهش دهید. بنابراین گرچه سرگیجه معمولاً به دلیل بیماری جدی نیست، اما بازهم تسریع در بهبودی از آن مهم است.

 

برای تسریع در بهبودی چه کاری می توانم انجام دهم؟

خبر بد این است که هیچ دارویی وجود ندارد که با استفاده از آن، سیستم تعادل به طور عادی کار کند. ممکن است پزشک بتواند برای کاهش سرگیجه و حالت تهوع قرص‌هایی به شما بدهد اما این داروها مشکلی را دوا نمی‌کنند. اگر فعالیت‌های عادی خود را ادامه دهید گاهی سرگیجه در طی یک یا دو ماه برطرف می‌شود (به بخش بعدی مراجعه کنید). اگر این اتفاق نیفتاده باشد، خبر خوب این است که می‌توانید با استفاده از تمرینات این مطلب، سرعت این روند بهبود طبیعی را تسریع کنید.

 

چگونه تمرینات بازآموزی تعادل سرعت بهبودی را افزایش می‌دهند؟

بهبودی از سرگیجه دقیقاً مثل سفر دریایی است. در ابتدا، حضور در دریا افراد را ناپایدار و بیمار می‌کند اما اگر در دریا بمانید به تدریج مغز یاد می‌گیرد که با سیگنال‌های تعادل جدید چشم، بدن و اندام های تعادل کنار بیاید و بیماری از بین می رود. به همین ترتیب، مغز می‌تواند به تدریج بر روی گیجی و عدم تعادل غلبه کند و این به دلیل تغییر در نحوه عملکرد سیستم تعادل در پی آسیب یا بیماری است. اما سیستم شما فقط می‌تواند یاد بگیرد که با سیگنال‌های تعادل جدید کنار بیاید، اگر فعالیت هایی را که باعث سرگیجه می‌شوند تمرین کنید. تمرینات بازآموزی تعادل، کلیه تعادل مورد نیاز به سیستم تعادل شما را می دهد تا در زمان و مکان های مختلف دارای مشکل نشده و خطری برایتان پیش نیاید.

 

چگونه می‌توانم تشخیص دهم که این تمرینات به من کمک می‌کند؟

در مطالعات علمی ، 75٪ -80٪ (4 نفر از هر 5 نفر) که این تمرینات را آموخته بودند، در طی چند ماه احساس بهتری داشتند. یک گروه مقایسه ای از افرادی که این تمرینات به آن‌ها آموزش داده نشده است، هیچگونه بهبودی در سرگیجه آن‌ها مشاهده نشده است.

برای اینکه بفهمید این تمرینات برای شما مناسب هستند یا خیر، به سادگی برخی تمرینات ادامه متن را امتحان کنید. اگر حتی انجام آن‌ها با سرعت بالا برایتان سرگیجه ایجاد نکند، در این صورت کمکی به شما نخواهند کرد. اگر آن‌ها شما را گیج می کنند، این نشانه آن است که سیستم تعادل شما به این فعالیت ها و تمرین نیاز دارد. تا زمانی که سیستم شما یاد نگیرد با این حرکات کنار بیاید، هر زمان که مجبور شوید این حرکات را به عنوان بخشی از فعالیت های عادی روزمره خود انجام دهید، احساس گیجی خواهید داشت.

 

آیا این تمرینات می‌تواند به من آسیب برساند؟

این تمرینات بر اساس حرکات طبیعی سر است که باید بتوانید در طول زندگی روزمره انجام دهید و بنابراین کاملاً ایمن خواهند بود مگر اینکه به شما گفته شود باید از این حرکات سر خودداری کنید. اگر هنگام شروع تمرینات کمی سرگیجه بیشتری پیدا کنید، این فقط به معنای کارکردن آن‌هاست. آن‌ها نمی‌توانند به سیستم تعادل آسیب برسانند اما ممکن است در ابتدا بخواهید آن‌ها را با سرعت کمتری تمرین کنید. اگر گردن شما سفت است، برای شروع باید حرکات را به آرامی انجام دهید اما تمرینات باید به تدریج به کاهش سفتی گردن کمک کنند. اگر به نظر می‌رسد این تمرینات علائم ذکر شده در زیر را به همراه داشته باشد (که بعید به نظر می‌رسد) یا اگر این علائم را قبلاً داشته اید، نباید این تمرینات را ادامه دهید تا زمانی که پزشک تشخیص دهد انجام آن‌ها برای شما ایمن است.

اگر به نظر برسد انجام این تمرینات باعث ایجاد هر یک از این علائم می‌شود، از انجام تمرینات خودداری کنید: درد تیز، شدید یا طولانی مدت در گردن، سر یا گوش شما. احساس پری در گوش؛ ناشنوایی یا سر و صدا در گوش؛ غش کردن با از دست دادن هوشیاری یا سیاه شدن دید؛ دید دوتایی؛ بی حسی، ضعف یا گزگز در بازوها و پاها.

 

انجام تمرینات

چگونه یک برنامه تمرینی مناسب را برای خود طراحی کنیم؟

سبک زندگی هر فرد متفاوت است و حرکات مختلف باعث ایجاد سرگیجه در افراد مختلف می‌شود. این مطلب، نحوه طراحی یک برنامه تمرینی متناسب با شما را نشان می دهد.

  1. اولین قدم حیاتی، یافتن زمان مناسب برای انجام تمرینات است. این تمرینات کمتر از 10 دقیقه طول می‌کشد و بسیار مهم است که هر روز آن‌ها را تمرین کنید (حتی بهتر است که دو بار در روز باشد). در مورد زمان این دو بار تمرین، تصمیم گیری کنید و آن‌ها را بنویسید.
  2. در مرحله بعد مکانی را برای انجام آن‌ها انتخاب کنید (جایی که بتوانید نشسته و یا با خیال راحت قدم بزنید بدون اینکه وسایل را لگد کرده یا به اجسام سخت برخود کنید (مثلاً کنار تخت خود یا مبل).
  3. اکنون باید با استفاده از آزمون زمان بندی و امتیازدهی به ورزش، انتخاب کنید که کدام تمرینات را در این هفته انجام دهید. برای این کار ممکن است مفید باشد که از یکی از اقوام یا دوستان خود بخواهید تا در انجام سریع تمرینات به مشا کمک کرده و تشویق تان کند.

آزمون امتیازدهی به تمرینات

  1. ابتدا تمرین تکان دادن سر را در حالت نشسته انجام دهید.
  2. بعد از اتمام کار، 10 ثانیه صبر کنید و سپس به میزان سرگیجه ای که حس میکنید نمره بدهید به این صورت که: 0 = بدون سرگیجه، 1 = سرگیجه خیلی کم، 2 = سرگیجه ملایم، 3 = سرگیجه شدید. این نمره را برای قسمت تکان سر در هفته اول وارد کنید.
  3. جلو هر نمره یک علامت S قرار دهید تا نشان دهد شما تمرین را به صورت نشسته انجام داده اید.
  4. همین کار را برای هر یک از 6 تمرین اساسی زیر انجام دهید.

برای تعیین اینکه کدام تمرینات را برای هفته آینده انجام دهید، از نمرات موجود در برگه تمرینات خود استفاده کنید:

  • اگر 0 را با تمرین نوشته اید، دیگر نیازی به انجام آن نیست (زیرا هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند).
  • اگر 1 یا 2 برای آن تمرین نوشته اید، باید آن را روزانه تمرین کنید.
  • اگر 3 را برای این تمرین نوشته اید، باید ابتدا هر روز آن را با سرعت کمتری تمرین کنید.
  • در هفته 3، فرد باید تمرینات سر را به صورت ایستاده و تمرینات تکان را به صورت نشسته تمرین کند.

تمرینات اساسی

این تمرینات در صورت بروز سرگیجه، به نفس کشیدن آرام کمک می‌کند (بیش از یک تنفس در هر چهار تا شش ثانیه نباید باشد). برای شل شدن قبل از شروع، شانه های خود را به آرامی جمع کرده و چند بار به صورت  حلقه ای بچرخانید.

  1. تمرین تکان سر به طرفین: در 10 ثانیه 10 بار سر خود را از راست به چپ برگردانید و دوباره به عقب برگردید. سر خود را تا جایی که به راحتی انجام می‌شود بچرخانید و در جهتی که سرتان حرکت میکند، نگاه کنید. 10 ثانیه صبر کنید پس 10 چرخش کامل، سپس 10 بار دیگر انجام دهید.
  2. تمرین تکان سر به بالا و پایین: در 10 ثانیه 10 بار سر خود را بالا و پایین کنید و دوباره برگردید. سر خود را تا جایی که هنگام انجام این کار به راحتی پیش میروید، بچرخانید و به جهتی که سرتان حرکت میکند، نگاه کنید. 10 ثانیه صبر کنید پس 10 چرخش کامل، سپس 10 بار دیگر انجام دهید.
  3. تمرین تکان سر به طرفین با چشم بسته: همان تمرین تکان را با چشمان بسته انجام دهید. 10 ثانیه صبر کنید پس از 10 چرخش، سپس 10 بار دیگر انجام دهید.
  4. تمرین تکان سر به بالا و پایین با چشم بسته: تمرین تکان دادن سر را با چشمان بسته انجام دهید. 10 ثانیه صبر کنید پس از 10 چرخش کامل، سپس 10 بار دیگر انجام دهید.
  5. تمرین تکان سر به طرفین/ خیره شدن: انگشت خود را به سمت روبروی تان نگه دارید و در حالی که به انگشت خود خیره شده اید، تمرین تکان سر را انجام دهید. اجازه ندهید چشمتان از انگشت حرکت کند. 10 ثانیه صبر کنید پس از 10 چرخش کامل، سپس 10 بار دیگر انجام دهید.
  6. تمرین تکان سر به بالا و پایین/ خیره شدن: انگشت خود را به سمت روبرو بگیرید و در حالی که به انگشت خود خیره شده اید، تمرین تکان سر را انجام دهید. اجازه ندهید چشمتان از انگشت حرکت کند. 10 ثانیه صبر کنید پس از 10 چرخش کامل، سپس 10 بار دیگر انجام دهید.

علاوه بر این تمرینات اساسی، شما باید برخی از تمرینات خاص و فعالیت های عمومی را انتخاب کنید.

 

برنامه ورزشی را متناسب با مرحله بهبودی خود تغییر دهید.

هنگامی که برای اولین بار شروع به انجام تمرینات می‌کنید، کمی گیج می‌شوید. اگر سرگیجه شروع به تداخل در فعالیت‌های روزمره شما می‌کند، در ابتدا تمرینات را کمی آهسته تر انجام دهید اما آن‌ها را کنار نگذارید (فقط با تمرین منظم است که سیستم تعادل شما می‌تواند بهبود یابد).

بیشتر مردم در ابتدا روزهای خوب و بدی دارند. کاملاً طبیعی است که متوجه شوید سرگیجه برای زمانی که خسته اید یا استرس دارید یا سرماخوردگی یا آنفولانزا دارید، بدتر می‌شود. اما بعد از چند هفته تمرین منظم روزانه متوجه خواهید شد که این تمرینات باعث می‌شوند سرگیجه کمتری ایجاد کنید. سپس باید به تدریج تمرینات را با سرعت بیشتری انجام دهید تا زمانی که بتوانید آن‌ها را با سرعت کامل اجرا کنید.

پس از مدتی برخی از تمرینات دیگر سرگیجه شما را ایجاد نمی‌کنند و دیگر نیازی به تمرین آن‌ها نخواهید داشت. شما باید بررسی کنید که کدام تمرینات را باید در ابتدای هر هفته انجام دهید. اگر برای هر یک از تمرینات نمره 0 بدست آورید (یا اگر چندین هفته فقط 1 امتیاز کسب کنید) ، باید این تمرین را به شرح زیر دشوار کنید.

 

  • دشوارتر کردن تمرینات (با بهبودی):
  1. اگر می توانید در حین نشستن یک تمرین را با سرعت کامل و تقریباً بدون سرگیجه انجام دهید، سعی کنید آن را به صورت ایستاده تمرین کنید.
  2. اگر می توانید در حالت ایستاده یک تمرین را با سرعت کامل و تقریباً بدون سرگیجه انجام دهید، آن را امتحان کنید در حالی که چند قدم به عقب و جلو راه می روید (احتمالاً پیچیده ترین کار را خواهید دید!).
  3. هنگامی که می توانید تمرینات را حین حرکت به عقب و جلو با سرعت کامل انجام دهید، سیستم تعادل شما تمام تمرینات لازم را انجام داده است (می توانید این تمرین را تمام کنید و دیگر نیازی به انجام آن نیست).
  • فعالیت‌های کلی را به برنامه تمرینی خود اضافه کنید

فعالیت بدنی به عنوان بخشی از زندگی روزمره شما نیز به بازیابی سیستم تعادل کمک می‌کند. تمرین هر فعالیتی که ممکن است به دلیل سرگیجه رها کرده باشید بسیار مهم است. نکات مربوط به انتخاب فعالیت بدنی را در زیر بخوانید و سپس فعالیتی را که هر هفته تمرین می کنید در صفحه تمرین یادداشت کنید.

 

  • بازی‌های با توپ

گرفتن یک توپ با حرکات سریع چشم، سر و بدن تمرینات بسیار خوبی در سیستم تعادل شما ایجاد می‌کند. یک توپ نرم بردارید و تمرین کنید. آن را بالای سر خود بیندازید و سپس آن را بگیرید. مانند تمرینات اساسی، می توانید این کار را هنگام نشستن، سپس ایستادن و در آخر هنگام راه رفتن انجام دهید.

  • پیاده روی

اگر تعادل ضعیفی دارید، پنج تا ده دقیقه راه رفتن در روز به سادگی به بهبود آن کمک می‌کند. اگر در راه رفتن روی یک سطح صاف مشکلی ندارید، ممکن است هنوز لازم باشد که روی زمین ناهموار، یا از دامنه ها یا پله ها بالا و پایین بروید.

اگر قدم زدن در اطراف یک مرکز شلوغ شهر باعث سرگیجه شما می‌شود، پس به صورت تدریجی تمرین کنید. می توانید هفته اول با پایین رفتن به انتهای خیابان و بازگشت خود شروع کنید. هفته بعد، به نزدیکترین جاده پرتردد پیاده بروید و ترافیک متحرک را تماشا کنید تا اینکه سرگیجه ایجاد کند. هفته بعد در امتداد جاده شلوغ تا نزدیکترین مغازه و برگشت قدم بزنید (تا اینکه سرانجام آماده تمرین در یک مکان پرجمعیت و ترافیک شوید).

  • ورزش، رقص و تمرین

اگر سرگیجه تقریباً بهتر شود، ورزش، رقص یا تمرینات (به عنوان مثال یوگا یا تناسب اندام) می‌تواند به شما کمک کند تا تعادل سیستم به حالت عادی برگردد.

  • مسافرت رفتن

ممکن است متوجه شده باشید که هنگام مسافرت با اتومبیل، اتوبوس، قطار یا قایق، یا در بالابر یا پله برقی دچار سرگیجه می شوید. تنها راه کنار آمدن از این سرگیجه تمرین است! با تمرین هرچه بیشتر سفرهای کوتاه شروع کنید به عنوان مثال مسافرت یک یا دو ایستگاه در اتوبوس، یا یک سفر کوتاه اتومبیل. به تدریج سفرهای طولانی‌تر را تمرین کنید زیرا سرگیجه شما کمتر می‌شود.

 

تمرینات ویژه ای را به برنامه ورزشی خود اضافه کنید

از آنجا که حرکات مختلف، افراد مختلف را دچار سرگیجه می‌کند ممکن است برخی فعالیت ها وجود داشته باشد که از قبل می دانید باعث سرگیجه شما می‌شود. اگر چنین است آن‌ها را به عنوان تمرینات ویژه در صفحه تمرین یادداشت کنید و روزانه تمرین کنید.

تمرینات ویژه ای که در زیر ذکر شده است می‌تواند به مشکل خاصی که در لیست ذکر شده کمک کند.

  • عدم ثبات، تعادل نامناسب

اگر در راه رفتن در یک خط مستقیم مشکل دارید یا تمایل به از دست دادن تعادل و سقوط دارید، به تمرین اضافی با تعادل نیاز دارید. هنگامی که می توانید تمرینات اساسی را هنگام راه رفتن انجام دهید، انجام آن‌ها هنگام ایستادن روی یک پا مفید خواهد بود (کنار مبل یا تخت بایستید، بنابراین اگر شروع به سقوط کردید چیزی نرم دارید که به آن تکیه دهید!) همچنین می توانید ایستادن آن‌ها را با حالت چسباندن پنجه یک پا به پاشنه دیگری تمرین کنید (این تمرین بسیار دشوار است).

  • اگر چرخیدن در رختخواب باعث گیجی می‌شود

این یک مشکل بسیار رایج است که از شناور شدن ذرات کمی در قسمت اشتباه ارگان تعادل ناشی می‌شود. برای اینکه دوباره ذرات را شناور کنید، پاها را به سمت پایین آویزان کنید و روی لبه تخت بنشینید. به پهلویی که باعث سرگیجه می‌شود به سریع ترین حالت دراز بکشید. 30 ثانیه صبر کنید سپس سریع بنشینید و 30 ثانیه در این حالت قرار بگیرید. حالا این کار را در سمت دیگر تکرار کنید. اگر این ورزش را هر روز 10 بار انجام دهید، ابتدا بسیار گیج خواهید شد اما سرگیجه باید طی چند هفته برطرف شود.

  • تلاش برای رسیدن به یک وسیله

اگر متوجه شدید که نگاه کردن به بالا یا پایین یا پشت سر شما را گیج می‌کند، روی صندلی بنشینید و به تماشا و لمس مکان های روی زمین، بالای خود و پشت سر خود بپردازید. (اگر این تمرینات در شما احساس ضعف ایجاد می‌کند یا انگار می خواهید از هوش بروید این تمرین را انجام ندهید).

  • سرگیجه ناشی از سطوح راه راه یا اجسام متحرک، چراغ و غیره

ممکن است متوجه شوید که از نظر بینایی گیج شده اید (به عنوان مثال هنگام تماشای چیزهای راه راه یا پیمایش در صفحه های رایانه، تماشای فیلم، یا تماشای ترافیک یا چراغ های در حال حرکت). اگر چنین است پس یک ورق کاغذ راه راه روشن را به دیواره نزدیک خود بچسبانید و تمرینات لرزش، اشاره، لرزش/ خیره شدن و سر تکان دادن/ خیره شدن را رو به روی این ورق کاغذ (نشسته و سپس ایستاده) انجام دهید. هر زمان که ممکن است، باید وضعیت واقعی زندگی را که باعث سرگیجه شما می‌شود نیز تمرین کنید (به عنوان مثال عمداً به حرکت ترافیک یا پیمایش در صفحه کامپیوتر خیره شوید).ییسرگیجه و گیجی

 

درمان های جراحی

چه زمانی جراحی لازم است؟

هنگامی که درمان پزشکی در کنترل سرگیجه و سایر علائم ناشی از اختلال عملکرد سیستم دهلیزی موثر نباشد ممکن است گزینه جراحی در نظر گرفته شود. نوع جراحی، به تشخیص و شرایط جسمی هر فرد بستگی دارد.

اقدامات جراحی برای اختلالات دهلیزی محیطی به دو صورت اصلاحی یا تخریبی است. هدف از جراحی اصلاحی، ترمیم یا تثبیت عملکرد گوش داخلی است. هدف از جراحی تخریبی نیز جلوگیری از تولید اطلاعات حسی یا جلوگیری از انتقال آن از گوش داخلی به مغز است.

  • لابیرنتکتومی

لابیرنکتومی یک روش تخریبی است که برای بیماری منیر استفاده می‌شود. اندام های انتهایی تعادل برداشته می‌شوند تا مغز دیگر سیگنال هایی از گوش داخلی که مسئول حس تشخیص گرانش و تغییر حرکت هستند را دریافت نکند. اندام شنوایی (حلزون گوش) نیز با این روش قربانی می‌شود.

  • قطع عصب دهلیزی

قطع عصب دهلیزی، یک روش تخریبی است که برای بیماری منیر استفاده می‌شود. شاخه دهلیزی عصب دهلیزی-حلزونی در یک گوش قطع می‌شود تا جریان اطلاعات تعادلی از آن گوش به مغز متوقف شود. سپس مغز می‌تواند با استفاده از فقط گوش مقابل برای حفظ تعادل، این حالت را جبران کند.

  • لابیرنتکتومی شیمیایی

لابیرنتکتومی شیمیایی به عنوان درمان ترانستیمپانیک یا اینتراتیمپانیک یا تزریق جنتامایسین نیز شناخته می‌شود. این یک روش تخریبی است که برای بیماری منیر استفاده می‌شود. آنتی بیوتیکی به نام جنتامایسین به گوش میانی وارد شده و از طریق پنجره گرد جذب می‌شود. این دارو سلول‌های موی دهلیزی را از بین می برد به طوری که آن‌ها نمی توانند دیگر سیگنال هایی به مغز ارسال کنند.

  • رفع فشار کیسه اندولنفاتیک

رفع فشار از کیسه اندولنفاتیک یک روش تثبیت کننده است که گاهی اوقات برای بیماری منیر یا هیدروپس‌های اندولنفاتیک ثانویه، برای تخلیه فشار اندولنفاتیک در حلزون و سیستم دهلیزی استفاده می‌شود. تکنیک‌های متنوعی وجود دارد. یک روش شامل از بین بردن کیسه با از بین بردن استخوان ماستوئید اطراف آن است. روش‌های دیگر شامل قرار دادن شنت (لوله یا نوار) در کیسه اندولنفاتیک است تا از نظر تئوری، مایعات اضافی بتوانند به داخل حفره ماستوئید یا محل دیگر تخلیه شوند. اثربخشی تکنیک‌های رفع فشار در کنترل سرگیجه همچنان مورد تردید است.

  • پیوند برای پنجره بیضی یا گرد

استفاده از پیوند برای پنجره بیضی یا گرد، یك روش تثبیت كننده است كه بعضی اوقات برای ترمیم فیستول‌های پری لنف استفاده می‌شود. حفره‌های موجود در پنجره‌های بیضی و یا گرد با بافتی پوشانده شده که از گوش خارجی یا از پشت گوش گرفته می‌شود تا مایع پری لنف از طریق فیستول نشت نکند.

  • لوله های یکسان سازی فشار هوا (PE)

همسان سازی پنوماتیک (PE) یک روش تثبیت کننده است که گاهی اوقات برای درمان فیستول‌های پری لنف استفاده می‌شود. لوله ای از طریق غشای تمپان (پرده گوش) وارد شده که یک انتهای آن در مجرای گوش و سر دیگر آن در گوش میانی قرار می‌گیرد تا فشار هوا در دو طرف پرده گوش برابر شود.

  • مسدود کردن کانال

مسدود کردن کانال، یک روش تثبیت کننده است که گاهی اوقات برای درمان BPPV یا گسیختگی مجرای نیمدایره استفاده می‌شود. مجرای نیمدایره ای که مشکل دارد، با استفاده از تراشه های کوچک استخوان و چسب فیبرینوژن انسانی، مسدود می‌شود تا حرکت اندولنف و ذرات خارجی درون کانال را متوقف کند در نتیجه دیگر سیگنال‌های کاذب به مغز ارسال نشود.

  • رفع فشار عروق ریز

رفع فشار عروق ریز برای رفع فشار غیرطبیعی حلقه عروقی (رگ خونی) بر روی عصب دهلیزی-حلزونی گوش انجام می‌شود.

  • استاپدکتومی

استاپدکتومی یک عمل تثبیت کننده است که گاهی برای بیماری اتواسکلروزیس استفاده می‌شود. این کار با جایگزینی پروتز در استخوانچه رکابی گوش میانی انجام می‌شود.

  • برداشتن تومور نوروم آکوستیک (شوانومای دهلیزی)

این روش شامل برداشتن یک تومور غیرسرطانی است که از بافت شاخه دهلیزی عصب دهلیزی-حلزونی رشد می‌کند.

  • برداشتن کلستاتوما

این روش شامل برداشتن رشد پوستی است که از گوش میانی شروع می‌شود و می‌تواند آنزیم هایی ترشح کند که استخوان و ساختارهای اطراف را از بین می برد.

  • جراحی اولتراسوند

اولتراسوند برای از بین بردن اندام‌های انتهایی تعادل، به گوش اعمال می‌شود تا مغز دیگر از این قسمت‌های گوش، سیگنال‌هایی را دریافت نکند که تغییرات جاذبه و حرکت را حس می‌کنند.

  • دیالیز حلزون گوش

دیالیز حلزون، یک روش تثبیت کننده است که گاهی اوقات برای تسهیل حرکت مایعات اضافی به خارج از گوش داخلی و با پر کردن بخش اسکالا تمپانی با یک محلول شیمیایی انجام می‌شود.